Devrimi başlatanı da, en çok faydalanacakları da tahmin etmeniz zor. İlhan Bey Linkedin Yazısı Linki
Dün Savunma ve Havacılık (SaHa) MBA programında, beş yıldır verdiğim Ürün Yönetimi dersi sırasında önemli bir kırılma anına tanıklık ettim, büyük bir sevinçle paylaşayım:

Türkiye’de Ürün Yönetimi kültürüne geçişte yıllardır eksik olan ivme, sonunda yakalanıyor.

İşin ironik tarafı şu:
Bu ivmeyi başlatan sektör, yıllardır ürün kültürünün tam karşısında konumlanan bir yaklaşımı — kontrat kültürünü — en disiplinli biçimde uygulayan SaHa sektörü.

Yakın zamana kadar SaHa;
- tek ve garanti bir müşteriyle (TSK),
- müşteri/pazar belirsizliği olmadan,
- risk almadan,
- satış ve pazarlama baskısı hissetmeden,
- “gereksinim ver, karşılığını teslim edeyim” mantığıyla

çalışan bir ekosistemdi.

Ancak Savunma Sanayii Başkanlığı’nın, vakıf şirketlerinin gelir kompozisyonunda ihracatı stratejik bir kriter haline getirmesi, bu yapıyı yetersiz kılacak.

İhracat;
tek müşteri varsayımını,
proje rahatlığını,
her seferinde baştan yapma lüksünü

ortadan kaldırıyor ve şirketleri kaçınılmaz olarak ürünleşmeye zorluyor.

Ürünleşme ise ister istemez:
müşteri ve pazar ihtiyaçlarını araştırmayı,
bilinçli seçimler yapmayı,
risk almayı,
çok sayıda iç ve dış paydaşı ikna etmeyi,
dinamik ve çok boyutlu yol haritaları düşünmeyi,
“herkese evet” diyememeyi

gerektiriyor.

Yani: ÜRÜN YÖNETİMİNİ

Geçen hafta SaHa ihracatının 10 Milyar USD'ye yükseldiğini okuyunca bu yıl derse, “SaHa’da da Ürün Yönetimine geçilmesi şart” diye ikna etmeye yönelik bir bölümle girmiştim. Önceki seneler sektöre uygun görülmeyen ders fantezi gibi izleniyordu.
Ama dün sınıfta öğrendiğim:

Birçok vakıf şirketi, artan ihracat baskısıyla bu ihtiyacı zaten tespit etmiş ve somut çalışmalara başlamıştı.

İlk kez, anlattıklarım katılımcıların sahadaki deneyimleriyle örtüştü.
SaHa yöneticilerinin değişime uyum sağlama, doğru metodolojiyi keşfetme ve uygulamaya alma hızları gerçekten etkileyiciydi.

Bunun teknoloji sektörlerinin tamamı üzerindeki etkisi devrim niteliğinde.

Bugüne kadar, SaHa başarılarımızla övünmekle birlikte,
“o zaman burada uygulananları her sektöre uygulayalım” önermesini hep yanlış buldum.
Çünkü iki kültür birbirine zıttı.

Ama şimdi durum değişiyor.

BİT firmalarının oluşturamadığı dönüşüm ve eğitim talepleri için SaHa bir lokomotif olacak.
Geleneksel olan 1/10-50 arasında PM/Mühendis oranı ile, uzun vadede binlerce PM gerekecek.

Bir metodolojiyi öğrenmesi gerektiğinde bunu en iyi şekilde içselleştirip uygulama geleneği olan SaHa, talebi bütüncül hale getirecek, gereken eğitim ve yetkinlik ekosistemini kur(dur)acak.

Bu gelişmelerin en heyecan verici sonuçları:
-      Havuz birleşecek ve genişleyecek
-      Girişimci kalitesi yükselecek
-      BİT firmalarını beslenecek
-      SaHa’da altyükleniciler ihracata yönelecek

Sonunda mecburen satış da öğreneceğiz!

Özetle:
Bu sadece bir Savunma sektörü hikâyesi değil, Türkiye’de ürünle düşünmenin yaygınlaşma hikâyesi!